Duyurular

DRAM
Poyraz– “Mutluluk Bir Anlık Huzur” 
“Mutluluk nedir biliyor musun Ayşegül? Mutluluk, insanın içindeki fırtınaların bir anlığına durmasıdır. Hayat bana hep şunu öğretti: Ne kadar çok şeye sahip olursan ol, eğer için huzurlu değilse, hiçbir şeyin anlamı yok. Ben çok kaybettim. Oğlumu aldılar benden, ailemi, dostlarımı… Her şeyi. Ama yine de bir yerlerde, küçücük bir ışık buldum. O ışık, senin gülüşünde, Sinan’ın bana ‘Baba’ deyişinde… Mutluluk, benim için büyük şeyler değil. Bir sabah uyanıp da oğlumun yanımda olduğunu görmek, onun kahkahasını duymak… Ya da seninle bir kahve içmek, hiçbir şey konuşmadan, sadece birbirimize bakmak. İşte o anlar, benim için mutluluk. Dünya bir yana, o anlar bir yana. Biliyor musun, ben uzun zaman mutluluğun peşinden koştum. Sandım ki bir gün her şey düzelirse, her şey yoluna girerse mutlu olurum. Ama öyle değilmiş. Mutluluk, o büyük zaferlerde değil, küçük anlarda saklıymış. Mesela bir gün Sinan’la parkta oturduk, dondurma yedik. Elimde eriyen dondurma, onun yüzünde o kocaman gülümseme… O an dedim ki, ‘Poyraz, işte bu. Hayat bu.’ Ya da seninle denize baktığımız o akşam… Rüzgar esiyordu, dalgalar usulca kıyıya vuruyordu, sen başını omzuma koydun. O an dünya dursun istedim. Çünkü o an, hiçbir şey eksik değildi. Mutluluk, benim için bir hediye gibi. Nadir geliyor, ama geldiğinde onu sıkı sıkı tutuyorum. Belki yarın her şey yine karışır, belki yine savaşmak zorunda kalırım. Ama o küçük anlar, o huzurlu dakikalar… Onlar bana şunu söylüyor: Hayat, ne kadar zalim olursa olsun, yaşamaya değer. Sen varsın, Sinan var, ben varım. Mutluluk işte bu. Daha ne isteyeyim ki?”

KOMEDİ

CELAL İLE CEREN filmi (Komedi parçası)

 

(Celal ve Ceren şık bir restoranda karşılıklı otururlar)

CELAL Eveeet… Cerencim öncelikle hoş geldin diyorum sana. Seni buraya biliyorsun çağırdım…

 

(O sırada garson gelip Celal’in bardağına su doldurmaya başlar) (Celal Ceren’e, garsonu ima ederek) …Bir saniye bitsin…

 

(Celal gereğinden fazla bekler sinirlenir, masaya vurur) …Hadi hadi…

 

(Bu sefer garson Ceren’in suyunu doldurmak için diğer tarafa geçer) …Anlatacağım bir saniye…

 

(Celal artık patlar)

 

Napıyon laf mı bekliyon sen burada ya? Tamam hadi git hadi hadi tamam… (Garsonu yollar)

 

Neyse Ceren kaldığım yerden devam edeyim. Yani Ceren sana demem o ki 6 senelik güzel bir ilişkimiz oldu. Uzun bir yoldan geçtik. Gerek senin fedakarlıkların gerek benim özverimle çok güzel, tatlı, güzel zamanlar geçirdik. Kah üzüldük kah güldük kah ağladık ta ki o kara güne kadar. O kara gün, sen beni aldın, ellerinle yalana ittin. Baskıladın. Beni o kadınların kızların Olga’nın Helga’nın Svetlana’nın eline, kucağına attın beni sen. Benim içimdeki ötebenimi çıkarttırdın dışarı. Bilinçaltımı ortaya vurdurttun. Bir de hasbelkader gerizekalı arkadaşlarım yüzünden onu öğrenip hesap sordun. Bunu kabul etmem mümkün değil! O gün bana blöf ettin! Evet bana blöf ettin Ceren. Ben de o blöf kartını alıyorum. Vıııışşştttt, şaaakkk suratına vuruyorum. Ben de senden ayrılıyorum. ayrıldım bitti gitti. Hoooppp şıkıdık gitti. Ayrılıyorum şu anda. Evet ayrılmak için çağırdım. Yallah tazyik. Yürü de ense traşını görelim. Haydi koçuuummm…

 

(Ceren bağırarak tepki gösterir)

 

İşte seçimimin ne kadar doğru olduğunu şimdi görüyorum. Ne kadar çirkinleştin. Ne kadaaarrr çirkinsin…. Ne kadar pisleştin. Ha burada sana…

 

(Ceren, Celal’in suratına tükürür)

 

Aa… Nerden çıkıyor bu hareketler. Başka yere at zehrini.

 

(Ceren tükürmeye devam eder)

 

Tükürüp tükürüp durma. Yürü git şuradan bee. Bela okuma bana burada. Oku lan oku tamam senin okuduğun bela tutar mı lan. Seni Allah seveydi böyle mi yaratırdı güdük. Hee güdüksün hadiii…

 

(Ceren gitmek için hareket alır)

 

20 TL bırak kuver parası… 20 TL bırak buraya…

 

(Ceren gider. Celal yan masada oturan çifte konuşur)

 

Kusura bakmayın…. Evlenme teklif etsem mutluluk çığlığı atacağdı, ayrılınca cinnet çığlığı atıyor. Hayat…

(Celal sinir bozukluğuyla karışık güler)